You Are Here: Home » Επίσημο Πρότυπο Φυλής Μεγάλων Δανών (Μολοσσών)

Επίσημο Πρότυπο Φυλής Μεγάλων Δανών (Μολοσσών)

Μην ξεχάσετε να διαβάστε εδώ το προφίλ των Μεγάλων Δανών (Μολοσσών) από την κ. Μαρία Γκινάλα.

 Γερμανικός Μολοσσός 

(Deutsche Dogge, Great Dane)
Προτυπο Φυλης
Προτυπο Δ.Κ.Ο (F.C.I.) αρ. 235

Μεταφραση: κα C. Seidler, αναθεωρηση απο την κα R. Sporre-Willes & την κα E. Peper.
Μεταφραση απο τα αγγλικα στα ελληνικα: Μαρια Γκιναλα (2008).
Καταγωγη: Γερμανικη
Χρονολογια εκδοσης του αυθεντικου ισχυοντος προτυπου: 13.03.2001
Χρησιμοτητα: Συντροφος, Σκυλος επαγρυπνησης & φυλακας
Καταταξη: Ομαδα 2 (Πίνσερ & Σναουτσερ, Μολοσσοειδεις φυλες, Ελβετικοι Ορεινοι σκυλοι, Φυλακες βοοειδων & αλλες φυλες)
Υπο-ομαδα 2.1 (Μολοσσοειδεις σκυλοι τυπου μάστιφ)
Χωρις εξετασεις εργασιας

ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Ως προγονοι του σημερινου Γερμανικου Μολοσσου (Μεγα Δανού) πρεπει να θεωρουνται τα παλια “Bullenbeisser” (σκυλοι ταυρομαχοι) καθως και οι “Hatz- & Sauruden” (λαγωνικοι ελαφοθηρες & αγριοχοιροθηρες) που ηταν στη μεση μεταξυ του δυνατου Μάστιφ αγγλικου τυπου και του γρηγορου λαγωνικου Γκρεϋχάουντ. Ο όρος dogge (ντογκ=μάστιφ, μολοσσοειδης) αρχικα εννοουσε ενα μεγαλοσωμο, ισχυρο σκυλο, οχι καποια συγκεκριμενη φυλη. Αργοτερα, ξεχωριστα ονοματα οπως Ντογκ της Ουλμ (Ulmer Dogge), Αγγλικο Ντογκ (English Dogge), Μεγας Δανος (Great Dane), Hatzrude (κυνηγετικο, λαγωνικο, ελαφοθηρας), Saupacker (Αγριοχοιροθηρας) και Μεγας Ντογκ (Great Dogge) κατετασσαν αυτους τους σκυλους συμφωνα με το μεγεθος και το χρωμα τους.
Το 1878 μια επταμελης επιτροπη συσταθηκε στο Βερολινο, αποτελουμενη απο εν ενεργεια εκτροφεις και κριτες, με επικεφαλης τον Δρ. Bodinus, η οποια πηρε την αποφαση να καταταξει ολες τις προηγουμενες ποικιλλιες σαν “Deutsche Doggen” (Γερμανικους Μολοσσους ή Μεγαλους Δανους). Ετσι μπηκαν τα θεμελια για την εκτροφη μιας ξεχωριστης γερμανικης φυλης.
Το 1880 με την ευκαιρια μιας εκθεσης στο Βερολινο, συνταχθηκε το πρωτο προτυπο της φυλης του Γερμανικου Μολοσσου. Το Προτυπο αυτο υπηρετειται απο το 1888 και εντευθεν απο τον Ομιλο του Γερμανικου Μολοσσου, σωματειο εγγεγραμμενο το 1888 (Deutsche Doggen Club 1888 e.V.) και αναθεωρειται τακτικα κατα την παροδο του χρονου. Το παρον Προτυπο ειναι συμφωνο με τις προδιαγραφες της Δ.Κ.Ο.

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ: στην ευγενικη, αριστοκρατικη γενικη του εμφανιση ο Γερμανικος Μολοσσος συνδυαζει ενα μεγαλοσωμο, υψηλο, ισχυρο, καλοφτιαγμενο σωμα με υπερηφανεια, δύναμη και κομψοτητα. Με τη σωματικη του μαζα που συνδυαζεται με ευγενεια & αριστοκρατικοτητα, την αρμονικη του εμφανιση, το ευαναλογο περιγραμμα καθως και το ιδιαιτερα εκφραστικο του κεφαλι, ο Μολοσσος εντυπωσιαζει το θεατη σαν ευγενικο αγαλμα. Είναι ο Απολλων αναμεσα σε ολες τις φυλες των σκυλων.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ: η κατασκευη ειναι σχεδον τετραγωνη, και αυτο ισχυει ιδιαιτερα στους αρσενικους σκυλους. Το μηκος του κορμου (απο το ακρο του στερνου εως το πισω ακρο της λεκανης) δεν πρεπει να υπερβαινει το υψος του σκυλου στα ακρωμια πανω απο 5% στους αρσενικους και 10% στις θηλυκες.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ / ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ (ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ): φιλικος, στοργικος και αφοσιωμενος στους οικειους του, ιδιατερα τα παιδια. Συγκρατημενος με τους ξενους. Το ζητουμενο ειναι σκυλος με αυτοπεποιθηση, αφοβος, ευκολα ελεγξιμος, ηπιος συντροφος και οικογενειακος σκυλος με υψηλη ανοχη στις προκλησεις και χωρις επιθετικοτητα.

ΚΕΦΑΛΗ:
ΠΕPΙΟΧΗ ΤΟΥ ΚΡΑΝΙΟΥ:
Κρανιο: σε αρμονια με τη γενικη εμφανιση. Μακρυ, στενο, διακεκριμενο, γεματο εκφραση. Πολυ καλοσμιλεμενο (ιδιατερα κατω απο τα ματια). Τα οφρυιακα τοξα ειναι καλα ανεπτυγμενα χωρις να προεξεχουν. Η αποσταση απο το ακρορρινιο ως το στοπ (ρινομετωπικη γωνια) και απο το στοπ ως το ελαφρα τονισμενο ινιακο οστουν πρεπει να ειναι κατα το δυνατον ιση. Οι ανω και κατω αξονες του ρυγχους και του κρανιου πρεπει να ειναι παραλληλοι. Η κεφαλη πρεπει οταν την κυτταζουμε απο εμπρος να δειχνει στενη, με τη γεφυρα της μυτης οσο πιο φαρδια γινεται. Οι μυες των παρειων (μασητηρες) ελαχιστα τονισμενοι και σε καμμια περιπτωση δεν προεξεχουν.
Στοπ (ρινομετωπικο κοιλωμα): σαφως καθορισμενο.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ
Μυτη: καλοανεπτυγμενη, μαλλον φαρδια παρα στρογγυλη, με μεγαλα ρουθουνια. Πρεπει να ειναι μαυρη, με την εξαιρεση του αρλεκινου (ασπρος με ακανονιστα μαυρα μπαλωματα) Μολοσσου. Σε αυτους ειναι επιθυμητη η μαυρη μυτη αλλα η μυτη-“πεταλουδα” (μαυρη με ροζ κηλιδες) ή η σαρκοχρωμη μυτη ειναι ανεκτη. Στους κυανοχρωμους σκυλους το χρωμα της μυτης ειναι ανθρακιτης (αραιωμενο μαυρο =diluted black).
Ρύγχος: βαθυ και οσο πιο παραλληλογραμμο γινεται. Καλα τονισμενες γωνιες των χειλιων. Σκουροχρωμα χειλη. Στους αρλεκινους, τα μη εντελως χρωματισμενα ή σαρκοχρωμα χειλη ειναι ανεκτα.
Γναθοι & δοντια: καλοανεπτυγμενες, φαρδιες σιαγονες. Δυνατο, αρτιο και πληρες, ψαλιδοσχημο δαγκωμα (42 δοντια, συμφωνα με το υποδειγμα φυσιολογικης οδοντοστοιχιας).
Οφθαλμοι: ματια μεσου μεγεθους, με ζωηρη, φιλικη, ευφυη εκφραση. Οσο πιο σκουροχρωμα γινεται, αμυγδαλωτου σχηματος, με βλεφαρα που εφαρμοζουν σφιχτα. Στους κυανοχωμους σκυλους ελαφρα πιο ανοικτοχρωμα ματια ειναι ανεκτα. Στους αρλεκινους ανοικτοχρωμα ματια ή ματια δυο διαφορετικων μεταξυ τους χρωματων να ειναι ανεκτα.
Αυτια: πεσμενα απο τη φυση τους, εκφυονται ψηλα, μετριου μεγεθους, οι εμπρος ακρες τους πεφτουν κοντα στα μαγουλα.

ΛΑΙΜΟΣ: Μακρυς, στεγνος, μυωδης. Καλοσχηματισμενη εκφυση, στενευει ελαφρα προς το κεφαλι, με καμπυλη αυχενικη γραμμη. Φερεται υψηλα αλλα ειναι ελαφρα κεκλιμενος προς τα εμπρος.

ΣΩΜΑ:
Ακρωμια: το υψηλοτερο σημειο του ισχυρου κορμου. Σχηματιζονται απο τις κορυφες των ωμοπλατων που εκτεινονται υψηλοτερα απο τις ακανθες των σπονδυλων.
Ραχη: κοντη και δυνατη (σταθερη) σχηματιζει σχεδον ευθεια γραμμη που πεφτει ανεπαισθητα στο πισω μερος.
Οσφυς: ελαφρα καμπυλη, φαρδια, πολυ μυωδης.
Γοφοι-λεκανη: φαρδεις, πολυ μυωδεις. Πεφτουν ελαφρα απο τις κορυφες τις λεκανης προς τη βαση της ουρας, και συμφυονται ανεπαισθητα (ομαλα) με αυτην.
Στερνο: φθανει στους αγκωνες. Καλα καμπυλωμενα πλευρα που εκτεινονται πολυ προς τα πισω. Στηθος καλου ευρους με ευδιακριτο προστερνο,
Κατω γραμμη – κοιλια: καλα ανασυρμενη προς τα πανω στο πισω μερος, σχηματιζει μια ωραια καμπυλη με το κατω μερος του στερνου και του θωρακα.

ΟΥΡΑ: φθανει τα ακροταρσια. Φαρδια και ψηλα τοποθετημενη, λεπταινει προοδευτικα προς την ακρη της. Στην αναπαυση φερεται προς τα κατω με φυσικη καμπυλη. Οταν ο σκυλος ειναι σε επαγρυπνηση ή τρεχει, η ουρα φερεται σαν αραβικη σπαθη αλλα οχι αισθητα πανω απο τη γραμμη της ραχης. Τραχυ τριχωμα σαν βουρτσα στο κατω μερος της ουρας ειναι ανεπιθυμητο.

ΑΚΡΑ

ΠΡΟΣΘΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗΜΟΡΙΑ
Ωμοι: πολυ μυωδεις & ισχυροι. Οι μακριες, κεκλιμενες ωμοπλατες σχηματιζουν γωνια 100 εως 110 μοιρων με τους βραχιονες.
Βραχιων: ισχυρος, μυωδης, σφιχτα συναρμοσμενος, πρεπει να ειναι ελαφρα μακρυτερος απο την ωμοπλατη.
Αγκωνες: δεν στεφονται προς τα μεσα ουτε προς τα εξω.
Σκελος: ισχυρο, μυωδες. Απο εμπρος και απο πλαγια οψη, τελειως ευθυγραμμο.
Καρποι –μετακαρπια: ισχυρα, ευθυγραμμα οπως φαινονται απο εμπρος, απο το πλαι ελαφροτατα επικλινη.
Ποδια-πελματα: στρογγυλεμενα, καλα κεκκαμενα, με σφιχτα, κλειστα, καλοδεμενα δαχτυλα (πελματα γατας). Νυχια κοντα, δυνατα και οσο πιο σκουροχρωμα γινεται.

ΠΙΣΩ ΤΕΤΑΡΤΗΜΟΡΙΑ: η συνολικη σκελετικη δομη ειναι καλυμμενη απο ισχυρη μυικη διαπλαση που κανει την περιοχη των γοφων και της λεκανης, των ισχιων και των μηρων να δειχνει φαρδια και στρογγυλεμενη. Τα ισχυρα, καλογωνιωμενα πισω ακρα, οπως φαινονται απο πισω, ειναι παραλληλα με τα προσθια σκελη.
Μηρος: μακρυς, φαρδυς, πολυ μυωδης.
Γονατα: δυνατα, τοποθετημενα σχεδον καθετα κατω απο τις αρθρωσεις των ισχιων.
Κνημες: μακριες, περιπου ισομηκεις με τους μηρους. Πολυ μυωδεις.
Ταρσοι: ισχυροι, σφιχτοι και σταθεροι, δεν στρεφονται προς τα μεσα ουτε προς τα εξω.
Μεταταρσια: κοντα, ισχυρα, στεκονται σχεδον καθετα προς το εδαφος.
Ποδια-πελματα: στρογγυλεμενα, καλα κεκκαμενα, με σφιχτα, κλειστα, καλοδεμενα δαχτυλα (πελματα γατας). Νυχια κοντα, δυνατα και οσο πιο σκουροχρωμα γινεται.

ΚΙΝΗΣΗ / ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟΣ: Αρμονικος, ανετος & ευκινητος, καλυπτει πολυ εδαφος, ελαφρα ελαστικος. Τα σκελη εν κινησει πρεπει να ειναι παραλληλα μεταξυ τους οταν τα παρατηρουμε απο εμπρος και απο πισω.

ΔΕΡΜΑ: σφιχτα προσαρμοσμενο. Στα μονοχρωμα δειγματα, ειναι καλα χρωματισμενο. Στους αρλεκινους η κατανομη της χρωστικης ειναι εναρμονισμενη με τα σημαδια.

ΜΑΝΔΥΑΣ

ΤΡΙΧΩΜΑ: πολυ κοντο, πυκνο, λειο, σφιχτο, στιλπνο.

ΧΡΩΜΑ: ο Μολοσσος εκτρεφεται σε τρεις ξεχωριστες χρωματικες ποικιλλιες υποξανθοι & ραβδωτοι, αρλεκινοι & μαυροι, και κυανοχρωμοι.
– Υποξανθοι: απο ανοιχτοχρωμο χρυσαφι υποξανθο εως βαθυ (σκουρο) χρυσαφι υποξανθο. Μαυρη μασκα επιθυμητη. Μικρα ασπρα σημαδια στο στερνο και τα δακτυλα ανεπιθυμητα.
– Ραβδωτοι: βασικο χρωμα απο ανοιχτοχρωμο εως σκουρο χρυσαφι υποξανθο, με μαυρες ραβδωσεις οσο πιο κανονικες και ευκρινεστερες γινεται, που διατρεχουν το μανδυα στην κατευθυνση των πλευρων. Μαυρη μασκα επιθυμητη. Μικρα ασπρα σημαδια στο στερνο και τα δακτυλα ανεπιθυμητα.
– Αρλεκινοι: (λευκο με μαυρα ακανονιστα σημαδια) το βασικο χρωμα ειναι το καταλευκο, κατα προτιμηση χωρις κηλιδες. Καταμαυρα μπαλωματα καλα κατανεμημενα σε ολο το σωμα, που μοιαζουν σα να ειναι σχισμενα. Γκριζες ή καστανοχρωμες περιοχες ανεπιθυμητες.
– Μαυροι: Καταμαυρο χρωμα, τα λευκα σημαδια επιτρεπονται. Συμπεριλαμβανονται οι “Manteltiger” (μαυροι με μανδυα) στους οποιους ολο το σωμα καλυπτεται απο περιοχη μαυρου χρωματος σαν παλτο (μανδυας) ή κουβερτα ενω το ρυγχος, ο λαρυγγας, το στηθος, η κοιλια, τα σκελη και η ακρη της ουρας ειναι ασπρα. Επισης σκυλοι με βασικο χρωμα το ασπρο και μεγαλα μαυρα μπαλωματα που ονομαζονται “Plattenhunde” (piebald / ασπρομαυροι).
– Κυανοχρωμοι: (μπλε) καθαρο κυανο χρωμα του ατσαλιου, λευκα σημαδια στο στηθος και τα δαχτυλα επιτρεπτα.

ΥΨΟΣ:
Υψος στα ακρωμια: αρσενικοι τουλαχιστον 80 εκ.,
Θηλυκες τουλαχιστον 72 εκ.

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: καθε απομακρυνση απο τα προαναφερθεντα πρεπει να θεωρειται ελαττωμα και η σοβαροτητα με την οποια αντιμετωπιζεται το ελαττωμα πρεπει να ειναι ευθεως αναλογη του βαθμου της αποκλισης.

Γενικη εμφανιση: ελλιπη χαρακτηριστικα φυλου (αρρενωποτητας, θηλυκοτητας), ελλειψη ισορροπιας, υπερβολικα βαρια ή υπερβολικα ελαφρια κατασκευη.
Ιδιοσυγκρασια: ελλειψη αυτοπεποιθησης, νευρικοτητα, ευεξαπτος χαρακτηρας
Κεφαλη: αξονες που δεν ειναι παραλληλοι, θολωτο κρανιο, σφηνοειδες κρανιο, ανεπαρκες στοπ, υπερβολικα προεξεχοντες μασητηρες
Ρυγχος: οξυληγκτο, ελλιπη χειλη, υπερβολικα κρεμαστα χειλη. Γεφυρα της μυτης κοιλη (δισκοειδης), κυρτη (“ρωμαικη” μυτη), κατωφερικη στο εμπρος μερος (“αετισιο” προφιλ).
Γναθοι / δοντια: καθε απομακυνση απο την πληρη οδοντοστοιχια [μονο η ελλειψη των πρωτων προγομφιων (P1) στην κατω σιαγονα μπορει να ειναι ανεκτη]. Ακανονιστη θεση μεμονωμενων κοπτηρων αν και η συγκλιση των γναθων (δαγκωμα) παραμενει σωστη, δοντια πολυ μικρα.
Ματια: χαλαρα βλεφαρα, πολυ κοκκινοι βλεννογονοι. Ανοιχτοχρωμες, διαπεραστικες, κεχριμπαροχρωμες ιριδες. Αχρωμες (διαφανεις) ιριδες ή διχρωμα ματια (διαφορετικο χρωμα σε καθε ματι) σε μονοχρωμα δειγματα. Ματια πολυ μακρια το ενα απο το αλλο ή σχιστα. Ματια που προεξεχουν ή ειναι πολυ βαθια τοποθετημενα.
Αυτια: Πολυ ψηλα ή πολυ χαμηλα φυτρωμενα. Αυτια που προεξεχουν (πετανε) οριζοντια στα πλαγια του κεφαλιου η που κρεμονται τελειως επιπεδα.
Λαιμος: κοντοχονδρος λαιμος, αδυναμος λαιμος, χαλαρο δερμα ή υπερβολικο λωγανιο (προγουλι).
Ραχη: κοιλη η κυρτη (καμπουρωτη) ραχη. Πολυ μακρια πλατη. Ραχη που σηκωνεται στο πισω μερος.
Λεκανη: αποτομη κλιση προς τα κατω ή τελειως επιπεδη.
Ουρα: πολυ χονδρη, πολυ μακρια ή πολυ κοντη, χαμηλα φυτρωμενη ή πολυ ανασηκωμενη πανω απο την ευθεια της ραχης. Ουρα που σχηματιζει αγκιστρι ή γυριστη ουρα, ή ουρα που στρεφεται στα πλαγια (στραβα). Ουρα τραυματισμενη, με σκληρυνση / πρηξιμο στην ακρη της ή κομμενη.
Θωρακας: επιπεδα ή βαρελοσχημα πλευρα. Ελλιπες ή υπερβολικο βαθος στηθους. Ξιφοειδες οστουν που προεξεχει πολυ.
Κατω περιγραμμα: κοιλια οχι αρκετα ανασυρμενη. Μαστοι οχι αρκετα μαζεμενοι.
Προσθια ακρα: ανεπαρκης γωνιωση. Ελαφρια κοκκαλα, αδυναμοι μυες. Αποκλιση των σκελων απο την καθετη σταση.
Ωμοι: χαλαροι ή φορτωμενοι* ωμοι. Καθετη (οχι κεκλιμενη) ωμοπλατη.
Αγκωνες: χαλαροι, γυρισμενοι προς τα μεσα ή προς τα εξω.
Προσθιο σκελος: λυγισμενο, πρησμενο πανω απο το μεταταρσιο.
Καρπος: πρησμενος, φανερα αδυναμος ή λυγισμενος προς τα εμπρος.
Μετακαρπιο: πολυ κεκλιμενο/πεσμενο ή τελειως καθετο.
Πισω ακρα: υπερβολικη ή ανεπαρκης γωνιωση. Ταρσοι αγελαδας, πολυ κοντα μεταξυ τους η πολυ ανοιχτοι εν στασει.
Ταρσοι: υπερβολικα μεγαλοι ή ασταθεις.
Πελματα: επιπεδα, ανοιχτα, μακρια. Ψευδονυχα.
Κινηση: Μικρη καλυψη εδαφους, ελλειψη ελευθεριας και ανεσης στην κινηση. Συχνος ή συνεχης πλαγιοβαδισμος (βημα καμηλας). Ελλειψη συντονισμου μεταξυ εμπρος και πισω ακρων.
Τριχωμα: διπλος μανδυας, τραχυς κοντος μανδυας, θαμπος μανδυας.
Χρωμα:
Υποξανθοι: γκριζωπο υποξανθο, κυανο υποξανθο, “ισαβελλειο” (γαλακτερο/μπεζ) υποξανθο ή σταχτι (λερωμενο σαν απο καρβουνιλα) υποξανθο
Ραβδωτοι: βασικο χρωμα ασημι, κυανο ή “ισαβελλειο”, ξεπλυμενες ραβδωσεις.
Αρλεκινοι: κυανογκριζο στικτο χρωμα βασης, μεγαλες ξανθογκριζες ή κυανογκριζες περιοχες στα μπαλωματα
Μαυροι: υποξανθη, καφετι ή κυανο-μαυρη αποχρωση
Κυανοί: υποξανθη ή μαυρο-κύανη αποχρωση

ΣΟΒΑΡΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ:

Ιδιοσυγκρασια: Δειλια
Γναθοι/δοντια: δαγκωμα-λαβιδα
Ματια: εντροπιον, εκτροπιον
Ουρα: σπασιμο της ουρας

ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ:

Ιδιοσυγκρασια: επιθετικοτητα, φοβικο δαγκωμα
Μυτη: συκωτι χρωμα, σχιστο ακρορρινιο
Γναθοι/δοντια: Υπογναθισμος, προγναθισμος, στραβο στομα
Χρωμα: υποξανθοι ή ραβδωτοι σκυλοι με ασπρη λωριδα στο κεφαλι, ασπρο κολλαρο, ασπρα ποδια ή σκελη και ασπρη ακρη ουρας
Κυανοχρωμοι: σκυλοι με ασπρη λωριδα στο κεφαλι, ασπρο κολλαρο, ασπρα ποδια ή σκελη και ασπρη ακρη ουρας
Αρλεκινοι: λευκοι χωρις καθολου σημαδια (αλμπινοι), κωφοι. Επισης οι αποκαλουμενοι “πορσελανινοι” (σκυλοι με κυριως μπλε, γκριζα, υποξανθα ή ραβδωτα μπαλωματα), και οι “Γκριζοι-τιγρεις” / “Grautiger” (σκυλοι με βασικο χρωμα γκριζο και μαυρα μπαλωματα).
Υψος: μικροτερο του ελαχιστου υψους.

Σημειωση: οι αρσενικοι πρεπει να εχουν δυο φανερα φυσιολογικους ορχεις τελειως κατεβασμενους στο οσχεο.

* φορτωμενοι ωμοι: οταν ο μυς κατω απο την ωμoπλατη αναπτυσσεται υπερβολικα και σπρωχνει τα ακρωμια προς τα εξω.

Μην ξεχάσετε να διαβάσετε εδώ το προφίλ των Μεγάλων Δανών (Μολοσσών) από την κ. Μαρία Γκινάλα.

© 2012 - 2013 Powered By Wordpress, Manogr, Sumo, Paella and all the beautiful dogs everywhere!

Scroll to top